DE BUURT VERPAUPERT

 De Buurt verpaupert                                                                                  16-10-2012

Wie wil daar nu niets tegen doen? Uit de opkomst op te maken, van de buurt vereniging in onze “Binnenhof” gisteren avond, zal het ons van de wijk hier, duidelijk geen zorg zijn.

De voorzitter en de secretaresse zaten er ons te ontvangen. Voor koffie en thee was gezorgd. Later kwam er nog een Yolande.  Haar taak was onduidelijk, ze ging ook voortijdig weer weg. Er waren afzeggingen en toezeggingen om niet of wel te komen. Uiteindelijk waren we er met z’n vieren van de 55+ woongroep en welgeteld één iemand vanuit de wijk.

Die éne man had voldoende klachten en even zovele ideëen met oplossingen. Een  gedreven iemand en zeker met het één en ander in z’n mars. Z’n Nederlands was goed, maar af en toe wel wat moeilijk te verstaan. Ondanks z’n eigen inspanningen reeds m.b.t. het één en ander, niet helemaal nog op de hoogte van de realiteit. Bij herhaling klonk zijn “wettelijk zijn ze dit verplicht”. Hij had te hoge verwachtingen nog van onze westerse omstandigheid.

Lawaai in de buurt, jongelui die rotzooi achter laten, vernielingen, ’t onzichtbaar zijn van de wijkagent, slecht onderhoud door buurtbewoners zelf en door de gemeente, overlast van de Vuilopslag  en van de snelweg, en… vervanging van de voorzitter, waren zoal de onderwerpen die ter sprake kwamen.

Peter van ons en de voorzitter van de buurt vereniging en ook de trouwe secretaressse lopen al jaren de kar van de vereniging te duwen. Ze kennen de praktijk. Brieven schrijven, waarover ook, ’t helpt niet. Bij bellen komt de juiste persoon niet aan de lijn. En ’t gebrek aan enthousiasme uit de buurt hè? Dat is misschien nog wel ’t grootste euvel.

Ik snap ’t eigenlijk niet. Wie wil nou niet z’n eigen bestaan veraangenamen? Want….om te beginnen is ’t best leuk zo met elkaar over iets gemeenschappelijks van gedachten te wisselen. Verder om iets plezierigs gerealiseerd te krijgen, moet je elkaar wel bijstaan. Ook die vuist die je kunt maken naar de diverse instanties zorgt eerder voor gewenst effect, dan dat je dat in je eentje steeds moet doen.

Tja, zoals overal elders zitten ook wij hier met elkaar in ’t slob. Maar het is niet anders dan met de getijden, we moeten wachten tot er iemand zin heeft en capaciteiten om met die buurt  iets aan te vangen, want bij tourbeurt je beschikbaar stellen, blijkt ook al niet te werken. Als eenmaal overlast ondragelijke proporties aan gaat nemen zullen we ook wel noodgedwongen bij elkaar komen om handen inéén te slaan.

Voorlopig zullen we ons alleen met ons eigen “tuintje” bezig blijven houden en in ons eentje verder karren. Denk dat we verleerd zijn hoe dat moet: “samenleven”. We moeten er mogelijk ook een nieuwere versie van ontwikkelen.

Al met al, we kunnen nog steeds genieten van ’t vele wat wij vgl. met elders wel hebben: ruimte, groen, rust en veiligheid, democratie en vrije meningsuiting.

Ik weet niet meer wat we afspraken.

Hanneke

————

HJR

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s