Omie

Omie werd dus 93 jaar. In 1970 ging zij dood. Gisteren las ik een aantal brieven van haar (mijn grootmoeder dus) aan mij.

Ik ben m’n paperassen aan ’t sorteren,  eigenlijk uit aan ’t zoeken voor….later. Ik maak stapeltjes naar belangrijkheid / dierbaarheid enzv. w.o. zn. naar de prullenbak.

Van de brieven van mijn grootmoeder verwachtte ik niet veel, maar besloot toch er eentje te openen. Ik was verrast. Ze waren goed geschreven en allerminst  ééntonig. Ik kwam erachter dat ik ze eigenlijk nooit echt gelezen had. Die laatsten waren dan ook onleesbaar. Ze was steeds slechter gaan schrijven. Maar met een vergrootglas erbij lukte het me nu toch. Ik denk dat ik me vroeger er de tijd niet voor gunde. Ik wist natuurlijk van mijn moeder wel hoe of het met haar ging, maar toch,…. ik vind nu dat ik haar onrecht deed door onvoldoende aandacht aan haar eigen woorden te geven.

Ik ben haar in leeftijd aan ’t naderen. Zij ging mij voor in pijn in de knieën en moeite met lopen. De saaiheid van het bestaan speelde haar parten. Ik kan me nu beter in haar verplaatsen. Ik zie haar voor me hoe ze daar woonde in haar kamer in het wel mooie tehuis. Ik was amper met haar bezig. Zo is dat met mijn kleinkinderen natuurlijk nu ook.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Wat me opviel in haar brieven was haar enorme betrokkenheid bij mij en hoe zij zich inleefde in mijn leven. Ik schrok, wat gaf ik haar  er voor terug? Dankbaar dat ik nu nog heb kunnen ontdekken hoe belangrijk wij vijven voor haar waren. En ook goed om er beter  bij stil te staan wat voor vrouw ze echt was. Ik deed haar tekort in mijn eerdere beoordeling.  Uit haar woorden nu in haar brieven sprak ook veel meer warmte dan ik ooit bij haar gewaar werd. Dat deed me goed en daar ben ik nu erg blij mee. Heel gek. Maar ja, ze liepen  vroeger met hun gevoelens veel minder te koop dan nu. Hadden ook niet door hoe heilzaam het kan zijn als je wèl wat meer van jezelf laat zien. Toen ik b.v. onnozel als ik was, haar een keertje vroeg waaraan de enige broer van mijn moeder eigenlijk gestorven was, zijn portret prijkte altijd goed zichtbaar in de kamer, wilde ze daar niets aan mij over kwijt. “Dat was al zo lang geleden”, was haar commentaar. We wisten dat hij op 18 jarige leeftijd gestorven was, maar van een zelfmoord hoorden we via via, pas veel later. Ook over dat broertje en die zusjes van haar die op jonge leeftijd al het leven lieten, had ze nooit tegenover ons iets los gelaten. Daar hoorden we ook pas later van. daar had je ’t  kennelijk niet over. Je moest flink zijn. Maar ja….ten koste van wat…?

Maar waarom las ik haar brieven zo slecht? Geen geduld om goed naar haar toen te luisteren. Ik vond ook dat ze “zeurde”. Ik was te veel natuurlijk met mezelf bezig en zo’n oud mens…? Ja, helaas.

Verder schetste ze een beeld van hoe haar laatste levensjaren waren. Nu vertoef ik langzamerhand in een zelfde levensfase als waar zij toen in verkeerde. Realiseer me de enorme discrepantie tussen ons. Toch kan ik haar nu volgen, zou ik met haar kunnen praten, sta ik open voor haar beleving s wereld. Tenminste als we elkaar zouden liggen?

Ik ervaar ’t als één van de trieste dingen in het leven dat hoe nauw ook je verweven bent door de familieband, het verschil in leeftijd en de tijdgeest vaak, naast drukke beslommeringen van de jongeren, of tijdens de vroege jeugd van ouders, er van echt wezenlijk direct onderling contact vaak zo weinig sprake is.

Het is fijn als er wel een goede familieband bestaat. Zeker voor kinderen om in op te groeien. Maar het is lang niet een ieder gegeven helaas.

En bij ons…? Knap ingewikkeld  af en toe. Zinnig om er aan te werken en voor elkaar proberen open te staan. Maar ja, kwesties van ’t goede voorbeeld, inzicht, wijsheid, geduld, belangstelling over en weer, kunnen luisteren  en noem maar op….. worden daarvoor wel verlangd.

—————

HJR (25-9-’13)

 

 

Advertenties

4 thoughts on “Omie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s