’n bijzonder gesprek

Hij zag “er niet uit”: lange blonde viezige haren, ’n ingevallen gelaat, ’n petje op z’n hoofd, ’n koptelefoon om en gaten in z’n kleding. Ik was met m’n plastic zak met zware inhoud uit Saturn naast hem op ’n bankje neergestreken in afwachting van één van de bussen “there to come”. Er was ook nog even een andere jongen die eerst bij mij en toen bij hem iets informeerde. Vandaar mogelijk dat ik ook hem vroeg welke bus hij moest hebben. Zo raakten we aan de praat.

19 was hij. Hij “deed niets”. Ging niet naar school, en had geen baan.”’n “klote leven” dus”, hij knikte. Tja, daar zat ik dan met de ellende van de wereld in een notendop. Ik begon over zijn dorp te praten, waar ik af en toe wel kom. Hij vond het een beetje raar dat ik daar naar de kapper ging. Hij snapte het toen ik zei dat je daar zonder afspraak terecht kon. “Ik vind het leuk ook om af en toe er te zijn, maar ik zou er niet graag willen wonen”, zei ik hem, misschien onaardig maar wel reëel.  “Ik zou me onder die mensen al heel gauw onbegrepen en afgewezen voelen”. Hij gaf ook aan dat er een sfeertje heerste van “ons kent ons”. Hij had geen idee of hij er zou blijven wonen. “Hoe doe je dat ook naar elders gaan” zei ik me in hem verplaatsend. Daar had hij ook nog geen idee van.

Ik zei hem wat ik deed indertijd toen ik 19 was, hoe anders ook de maatschappij. Ik zei hem hoe we langs de wegen stonden om te liften. Het was nog veilig toen. Ik stelde hem voor zijn eigen verhaal op te schrijven. “Voor wie”, “en dan”? “Wie zou er nu geïnteresseerd in hem zijn”? “Als je het voor jezelf maar een beetje helder krijgt wat je wilt, ben je een heel stuk verder”, zei ik hem. “Anderen zijn wel belangrijk, maar je moet het vooral zelf doen”.  Dat vond hij knap lastig. We praatten nog een tijdje verder. ’t Was leuk, ’t was even iets van een “samen”. Z’n ogen stonden helder in z’n hoofd. Misschien was dit gesprek voor hem wel een duwtje in de rug.

Gewoon, wij tweeën even op dat bankje. ’t Gaf mij in elk geval een goed gevoel, want wanneer krijg ik de kans met zo iemand te praten? Hij had ook mijn kleinzoon kunnen zijn, weet niet of het gesprek dan ook zo zou hebben kunnen gaan.

————

HJR (13-7-’14)

 

Advertenties

3 thoughts on “’n bijzonder gesprek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s