Nog donker.

Werd wakker van een droom:

Ik was de weg kwijt en vroeg om hulp. ’t Was donker. Moest wegwijs gemaakt worden in het stratenplan. Zat in de auto achter ’t stuur. Het werkte niet. De vrouw kende de weg niet die ik noemde, mijn enig houvast daar in die buurt. Ik durfde niet meer verder. Ik ken mezelf: ik zou daar niets herkennen. ’t leek er allemaal op elkaar. M’n richting gevoel stond uit. Te oud inmiddels om rondjes te blijven rijden tot ik dat juiste gaatje zag. Geen zin zelfs om een poging daartoe te wagen.

Met dochterlief was ik bij een eerder gelijk voorval, eens in de auto blijven slapen. Nu met “m’n kleindochter naast me” durfde ik die geen voorstel daartoe te doen.

Had ik haar ook maar niet eerst moeten laten rijden, toen ze daarom vroeg. ’t Ging zonder dat zij dat ooit eerder deed niet eens zo slecht. Ik nam ’t over toen ik me realiseerde dat ik een bekeuring riskeerde. Had niet op de weg gelet en….die toen kwijt.

’t Beste was maar om “uit mijn slaap te stappen”. Van allerlei komt er daarna bij me boven. Voelde me geradbraakt. Uit bed dan maar en een kopje thee.

———

HJR (11-8-’14)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s