Groningen

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Een bezoekje aan het “Hoge Noorden”

Een groep Japanners liep er  door de binnenstad. Wat kwamen die hier nu in hemelsnaam doen? Voor ons “uit het Westen” is het er al “ ’t einde van de wereld”, voor hen zou ik denken helemaal.

Ik had er nog mijn voorouders die er leefden in de ommelanden, “mien” vader groeide op “in Stad”, ikzelf had er ook een aantal jaren gewoond. Dat kan ik van die Japanners toch niet zeggen.

Ik fietste met mijn blikken in de rondte warend door de straten van de stad. Zocht naar punten van herkenning en dacht aan mensen van weleer. Nog wel bekende gezichten, van mensen die er hoorden. Vroeg me af, in hoeverre ik er ook als één van hen  zou uitzien. Dacht aan Annelies, van oorsprong Grieks, maar hier geadopteerd. Zij werd herkend als één van hen in ’t land van herkomst, maar kon toen alleen nog maar vriendelijk  groeten.

De mensen van vroeger, in mijn gedachten kwam ik ze overal tegen: Bettie, Aukje, Erna, Rogier en zijn vrouw Marjet, die twee zie ik nog zitten op de grond toen ik een feestje gaf. Marjet ’n zusje van onze Wubbo O.,wat we toen niet wisten. Adriaan natuurlijk, Hennie, Jacques, Mijn oom Ab en tante Auk, mijn neefjes en nichtjes, Paul en Carla en hun zoontje Marcel, Oom Johan, Ron en Gon …

Wat keek ik toen slecht om me heen. Nu wel oog hebbend voor fraaie geveltjes en allerlei rustieks, vroeger zag ik dat niet.

Het voelde als een beetje thuiskomen, maar stoorde me aan alles wat er anders was. De garage van Bert, waar ik mijn auto bracht was al een tijdje weg. ’n Heel winkel gebeuren nu “voor z’n neus” boven ’t gedempte diep. Waar was dat nu goed voor?

’n Aantal dingen waren er gelukkig nog wel, mijn bakkerswinkel voor m’n halfje bruin, het huis waar ik de bovenste étage van bewoonde, de kroeg West-End, waar Adriaan zijn drankjes dronk, het huis op ’t H.W. Mesdagplein waar “de Raad” toen was gevestigd…..

Kriskras door de stad heb ik er mijn paden door gebaand, zoals iedereen overal zijn gangen zet. Niets of niemand die zich daar iets van herinnert. Mijn vader deed er eens hetzelfde, wie zou mij nog kunnen vertellen wat? Kan er alleen maar over fantaseren.

Ook op de grote markt werd een kolos gebouwd. Dat heb ik nog wel meegemaakt. Maar ook herinner ik me hoe ’t er eerst meer open was.

Men woont er graag, dat is bekend, maar dat het er nu fraai uitziet kan ik toch niet zeggen. Vandaar mijn verbazing over die Japanners. Ik vond het er ook niet allemaal even goed onderhouden. Maar bij de Noorderhaven stapte ik toch even af, voor wat foto’s.

Het Asgard hotel in/aan de Ganzevoortsingel (gewoon een straat) was heel plezierig en alleszins een aanbeveling waard: Strak, eenvoudig, smaakvol, van al het nodige voorzien, goed gemanaged, zijn betrekkelijk geringe prijs meer dan waard.

Hoe of ’n mens z’n dingen kan beleven.

Hanneke

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s