kastanjeboom

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

kastanjeboom.

De Kastanjeboom

(die liever een kastanje had willen blijven):

Als iemand mij nou maar had opgeraapt

en in zijn zak gestopt en daar gelaten had,

dat af en toe een hand mij vond,

voelde hoe zacht ik was

en dan weer losliet.

Of op de vensterbank gelegd, op het nachtkastje,

in een rommeldoos, de keukenla

Ik heb nog nooit een reis gemaakt, ik moest zo nodig wortel schieten.

Ale iemand mij nou maar had opgeraapt,

er was niets aan de hand geweest,

Ik had geglansd, geglansd.

Wat later was ik wat gaan rimpelen,

en dan, nou ja, maar nu, Nu moet ik onvrijwillig transformeren

en niet zo’n beetje ook.

En steeds als ik zo ongeveer

gewend ben aan mijn nieuwe vorm, steeds als ik zo min of meer

geaccepteerd heb dat ik ben zoals ik ben,

dan ben ik al weer anders.

En als het nu zo was dat ik gekozen had om zo te zijn,

dat ik het wilde:

steeds een ring erbij, zoveel soortgenoten aan mijn takken

in hun veilig stekelhuis, zo anders dan ikzelf

maar wat weet ik het nog goed.

Ik heb het opgegeven te zijn zoals ik ben,

Ik groei maar mee met wie ik worden zal.

Af en toe hoor ik dat iemand zegt hoe mooi ik ben.

In mijn schaduw gebeuren dingen die de moeite waard zijn.

———

(Uit “Het moest maar eens gaan sneeuwen”) 2003 van Tjitske Jansen.

N.B. Vlg. mij betreft het hier een paardenkastanje. Die heeft geen stekels. De tamme heeft die wel, die kastanjes kun je eten.

———

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s