Knausgård

Uit de boekenkrant van 19-1-’16:

op het “Winternachten festival” in Den Haag afgelopen januari trad ook Karl Ove Knausgård op. Hierover een verslag:

Na het middaguur verzamelt een grote groep mensen zich voor hun grote Scandinavische held: Karl Ove Knausgard. De Noorse schrijver veroverde de afgelopen jaren de wereld met zijn zesdelige boekenreeks Mijn strijd, waarin hij openhartig elk detail van zijn leven beschrijft. Het onlangs verschenen laatste deel, Vrouw, gaat over zijn echtgenote Linda, die aan een bipolaire stoornis lijdt.
Het gesprek tussen Knausgard en Stine Jensen is interessant, maar interessanter is misschien nog wel het gedeelte waarin het publiek de kans krijgt om vragen te stellen. Dan blijkt pas echt wat voor rocksterrenstatus Knausgard eigenlijk heeft. Veel mensen grijpen de kans om hun idool rechtstreeks toe te spreken, soms zelfs met ingestudeerde, voorgelezen vragen die meer dan een minuut in beslag nemen. Wat ook opvalt is de drang die mensen voelen om hun leven met de auteur te delen. Zo is er een vrouw die, net als Knausgards kinderen, opgroeide met een moeder met een bipolaire stoornis. Knausgard blijkt dus niet alleen schrijver, maar ook raadgever, verbinder en vertrouwenspersoon te zijn. Zíjn strijd mag dan voorbij zijn, voor veel mensen blijft zijn reeks ongetwijfeld een inspiratie in hun eigen, persoonlijke strijd.

den haag, 2016, photo serge ligtenberg, writers unlimited, winternachten 2016

den haag, 2016, photo serge ligtenberg, writers unlimited, winternachten 2016

Ergens anders lees ik een citaat van hem: ” We are much more alike than we think we are”

Het maakt hem voor mij sympathiek, “de moeite die hij met leven heeft, met het leven temidden van anderen”. Hij wil eigenlijk door iedereen aardig gevonden worden. Hij is van slag als hij tegenstand ondervindt. Dat herken ik o.a. alhoewel ik zelf dat niet aardig gevonden worden inmiddels voor lief ben gaan nemen. Denk dat het o.a met jaloezie te maken heeft en ook omdat je anders bent dan doorsnee.

Dat “zijn strijd voorbij is”, zoals hierboven wordt beweerd, daar geloof ik niets van. Maar hij zal langzamerhand wel meer inzicht vergaard hebben, waardoor hij wat meer aan tegenslagen i

Het boek “Vrouw” heeft 1075 blz. Ik ben nu op blz 813. Ik vind eigenlijk alleen die privé stukken leuk om te lezen en de beschrijvingen van wat hij tegenkomt onderweg in de natuur of op reis. In dit boek gaat het om heel veel anders. Daar blijk ik het geduld niet voor te hebben om me nu op mijn bijna 77 jarige leeftijd nog in te verdiepen. Het gaat over voor mij onbekende schrijvers en allerhande andere lui. Dat geloof ik echt wel. Vooral als daartussen ook Hitler een heel centrale rol in speelt. Ik lees het allemaal heel globaal. Voor anderen interessant, maar niet meer voor mij. Nou ja…. Vraag me alleen ontzettend af waarom die Hitler zo een prominente rol in dit boek moet spelen. Heeft het te maken met dat nsb speldje wat hij in het huis van Oma vond en een exemplaar van het boek “mein kampf”, wat Hitler voor hij aan de macht kwam schreef? En vanwege die dwarsliggerij van oom Gunnar, dat hij niet meer over vader en opa en oma Knausgård mag schrijven? Ik weet het niet.

Ben blij als hij als hij op blz 789 weer gewoon over zich zelf gaat schrijven. Waarom mij dat zo bevalt, ach, wat maakt het uit. Over zijn vrouw Linda heeft hij het nog nauwelijks gehad. De titel “Vrouw” is daarom ook nog niet verklaard.

Wie geeft er commentaar?

HJR (11-2-’16).

——-

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s