Paasbrunch 2016

Hoe ik me nog weer eens liet uitlokken tot bizar gedrag:

Het was al met al best aardig verlopen. We waren met 21 en met de nog binnenlopende Jany erbij met 22. Ik neem aan dat het aantal klopt, want nageteld heb ik het niet.

In de aanloop er naar toe had ik het persoonlijk  nogal lastig vinden gaan. Jacqueline en ik hadden nog nooit zoiets hier georganiseerd en Wil had haar normale voortvarendheid achterwege gelaten. De eerste keer dat we bij elkaar kwamen, hadden we aan de hand van de lijst die er was van voorgaande jaren onze taken over wie wat zou kopen en doen verdeeld. Begreep niet waarom we vervolgens nog een keer bij elkaar moesten komen en toen later zelfs nog een keer. Allerlei details bleken echter nog onbesproken, nl. hoe of we de tafels zouden schikken, waar we alles neer zouden zetten en hoe we eventuele paasversiering zouden gaan aan brengen. Dat is allemaal uiteindelijk perfect verlopen, zoals de foto’s laten zien.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ik vind het zelf erg moeilijk om me van te voren een beeld te vormen over de tafelschikking en aanverwante zaken zoals versiering enz. Maar ik kon daaraan toch een bijdrage leveren, want ik had nog foto’s van het vorige jaar zodat vooral de anderen zich een idee konden vormen. Ik zou zelf op het moment wel zien. Die tijd waarop we zouden beginnen bleek lastiger.

Over dat laatste had ik duidelijk een andere mening dan Jacqueline en Wil. Ik haalde bakzijl, het was een brunch en geen lunch en daarom zouden we op het voor mij te vroege tijdstip van 11.–uur beginnen. Het werd zelfs gevoelsmatig nog een uur vervroegd doordat in ’t weekend net de zomertijd was ingegaan, wat ik me pas kort voor aanvang realiseerde en de uitnodiging al op het bord hing en het tijdstip toen zeker niet meer veranderd kon worden.

Ontbijten met soep en salades dus. Nee, beginnen met koffie en thee, was Jacqueline’s idee. Wil had zich daar niet over uitgelaten, maar bleek dit overgenomen toen ik en anderen met onze soepkom naar de tafel liepen. Ik was per slot al een tijdje uit de veren, het brood had immers nog op de schalen gelegd moeten worden en de potjes met jam en boter nog gevuld. Een beetje soep om te beginnen zou toch wel lukken. Maar nee, we werden teruggestuurd, op “orders van de vrouw”.

Ik vond het te gek voor woorden, vooral vanwege Jacqueline’s uiteindelijke overwicht in deze was ik aardig in mijn wiek geschoten.  Waxine lichtjes had ze op het laatst ook weten te minimaliseren. Ik zei “nou dan ga ik er van door”, waarop instemmend werd gereageerd. In wezen allemaal het sop de kool niet waard, om zelf zo te reageren, maar hier werd voor mij duidelijk een grens overschreden. Wil kwam tussenbeiden en toen werd mij alsnog toegestaan mijn soepkom en die van mijn slecht ter been zijnde buurvrouw te vullen. Sindsdien blijf ik er gevoelsmatig in verwarring over.

Ach die soep was ook niet helemaal geworden zoals die had moeten zijn. Ze hebben vaak veel dunnere. De mijne was nogal gevuld en iets daardoor aan de dikke kant. Wel heel lekker hoor, maar niet zoals in mijn bedoeling had gelegen en die men er gewoon was te consumeren. Misschien dat hij ook daarom “pissig” was, ik had me ook inderdaad niet helemaal aan het recept gehouden.

Ach met de boterhammen, het eitje, de matze en het paasbrood met de koffie, karnemelk en jus d’orange tijdens het verdere gezellige geleuter samen, dan zit je toch wel een aardig tijdje bij elkaar. Twee nieuwe echtparen hadden we voor het eerst in ons midden. Ik krijg de indruk van prettige lui. Daar hebben we dan waarschijnlijk mee geboft.

Het nieuwe voorjaar lijkt hiermee definitief van start te zijn gegaan.

HJR (28 maart 2016)

ps: blijkt achteraf dat Wil aan Jacqeline het mandaat van de organisatie stilzwijgend had toebedeeld omdat die zich als eerste beschikbaar had gesteld. Vandaar. Dit schijnt dus een nog niet bij mij bekend staande ongeschreven regel hier te zijn.                                                 Zou het wat uitgemaakt hebben als ik dit van te voren had geweten? Ik had in elk geval begrepen wat er aan de hand was.

Blijft natuurlijk over nog bij mij de vraag hoe ik zo geblokkeerd kan raken. Even echt niet meer weten hoe een normale draai te geven met een minder in het oogspringend gedrag  als antwoord op een situatie die me tegenstaat. Het heeft natuurlijk met mijn “vroeger” te maken, iets waaraan alleen ik zelf een boodschap heb. Het betreft die fundamentele onzekerheid in relatie tot anderen, en mijn nog altijd niet volledig geëlimineerde ego dat op speelt.

Voortaan dus van alles minder belangrijk gaan vinden, ik hoefde die soep toch ook helemaal niet, ook al had ik die dan zelf gemaakt? Moet ook echt minder zwaar aan dingen gaan tillen, maar ik denk dat dat vanwege mijn serieuse aard moeilijk en mogelijk ondoenlijk. Gunde ik Jacqueline dan niet haar succes? Nee, eigenlijk niet. Ik vind dat zij niet het recht heeft met haar manier  van doen en haar ideeeën van hoe of het hoort, zo een goede sier te maken. Dat vind ik, maar of ik daar nu gelijk in heb? Nee, natuurlijk niet. Ik heb me ermee uit  eigen beweging een ordinaire machtsstrijd in mijn eentje op de hals gehaald, waarmee ik in het luchtledige mijn gevecht aan ging. Verder zal ik echt ook moeten leren zwijgen. Hoe meer ik er over “zwets” of zanik, hoe onbegrepener ik zal zijn.

——- (29-3-’16)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s