Antigone

Antigone

Gisterenavond naar een voorstelling geweest in het Tejaterthuis in Amersfoort. Dat is een klein theater waar slechts een dertigtal mensen terecht kunnen. Ze bestaan nu 15 jaar. Voor die gelegenheid werd er een bijzonder stuk uit de kast gehaald, nl. Antigone, een Griekse tragedie van Sophocles, 2500 jaar geleden geschreven.

Het gaat er o.a. over hoe verschillend mensen met geschillen omgaan. Politieke dilemma’s die persoonlijk worden uitgevochten en omgekeerd. Hoe actueel nog steeds.

Een amateur gezelschap vertolkte het. Alleen Antigone, in de persoon van #Jolein_Signor, een middelbare scholier, was van elders aangetrokken.

Eigenlijk ben ik nog aan het nagenieten. Ik vond het ook zo een bijzonder geheel, dat ik erg blij ben van het bestaan van dit theater af te weten.

Ach ja, “het was een hele zit”, op ongemakkelijke stoeltjes. Eén uur en drie kwartier duurde de voorstelling. En voor het begon waren we er al als eersten en moesten we lang wachten. En na afloop toen we naar huis gingen regende het ook nog eens. Daar haasten we ons voort door nachtelijk Amersfoort onder onze paraplu’s om de bus naar huis te halen. Mijn metgezellin had al eerder willen vetrekken, maar ik wilde me dat wijntje na afloop niet laten ontnemen. Even een blik nog opvangen van die lui die daar dan zijn. Heb ook zelfs even een paar woorden gewisseld met de hoofdrolspeelster. Ben benieuwd of ze het in de toekomst nog gaat maken op het toneel.

Over de manier waarop het werd gespeeld heb ik niets anders te zeggen dan dat de spelers het allen uitstekend deden, zij het dat Creon en Antigone met hun lange teksten extra uitblonken.

En wat betreft de inhoud van het stuk, heb helaas daar niet veel anders van opgestoken dan dat eigen belangen steeds verzoening in de weg zullen blijven staan, zelfs in familieverband. En dat vasthouden aan principes je ook nog eens “de kop kan kosten”. Of dat het waard is laat Sophocles in het midden. Maar ik vind het moedig en zelfs zinnig. Het verschaft de mensheid nl. bakens in onze lastige levens.

HJR (17 juni 2016)

Nou ja, af en toe je in het standpunt van de ander te wagen, helpt ons ook wel weer vooruit. (13-7-’16)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s