Aukje Metz

Aukje

Waar hebben we het nu allemaal nog over? op twitter bedoel ik. Over Aukje o.a., Aukje Metz. Of @paulemetz familie van haar zou kunnen zijn. Zij was mijn schoolvriendinnetje vanaf de eerste klas lagere school, vanaf september 1945.  En toen later trof ik haar weer in ons “Hoge Noorden”, waar we onafhankelijk van elkaar met dezelfde opleiding van start gingen. Haar ouders kwamen aan het eind van de rit nog met mijn ouders mee om het behalen van ons einddiploma daar te vieren. Hoe we dat toen deden, kan ik me niet meer herinneren, waarschijnlijk met een etentje. Laatst noemde ik Aukje nog toen minister President Piet de Jong overleden was, een vriend en vroeger collega marine officier van Aukjes vader.

Een tien jaar geleden zocht ze me nog op, samen met twee oud mede collega-verpleegsters. Geen idee hoe of het nu met haar is, daar in dat Florida, waar ze zich tussen haar medebejaarden verschanst moet hebben. Ik kon niet goed meer met haar praten. we waren zo ontzettend uit elkaar gegroeid. Bij haar vriendin Jany wip ik heel af en toe nog wel eens aan, maar ook haar contact met Auk lijkt beëindigd?

Toen we jong waren, welk een idee hadden we ervan hoe of het ons in ons leven verder zou gaan? Stonden we daar toen ooit bij stil? We struinden met zijn tweeën Bloemendaal af. Er werd niet echt op ons gelet, allebei jongsten uit een gezin met meerdere aandacht vragende kinderen. We waren in voor kattenkwaad. Nooit werden we gesnapt, behalve misschien toen we door de tuinman van de PEN bij het bloemen plukken in onze kraag werden gegrepen en in een hok geborgen. En die keer dat Pim Lier ons snapte met het gluren onder de gordijnen door, naar hem en zijn vriendin, mijn buurmeisje “Peet” .

Hoe we samen baantjes hadden op het land en ook een keer in hotel Duin en Daal, in de keuken voor de afwas.

Haar vriendinnetjes deelde ze gul met mij. Mijn vriendinnen boeide haar niet. Ook later toen in Groningen. Ik profiteerde een beetje van haar wat meer “vooraanstaande” kennissenkring, zonder het daarom te doen.

Aukje was de baas. Ze overheerste me. Dat was natuurlijk irritant. Vandaar dat het niet altijd “koek en ei” was tussen ons. Ze beschermde me ook. Zo sloeg ze eens een jongen in zijn gezicht die me stond na te doen. Ik had dat zelf niet eens in de gaten. Het was bij de roltrap bij V&D in Haarlem. Zelf haalde ze later nog op hoe Joke de Ruiter daar toen ook gesnapt was bij het “pikken” tijdens de Sint. Joke had jongere broertjes en zusjes, die ze had willen plezieren. Maar toen zaten we al op de Middelbare. Beiden bleven we zitten in de eerste klas daarvan. Daarna  scheidden onze wegen voor een tijdje. “Luilak” waren we ook erg voor in. Wat maakten we er een bende van, als voorlopers van al die latere ongeregeldheden. 

Hoe dan ook, ik behoor tot haar verleden en zij tot het mijne. In het heden hebben we elkaar wel weer ontmoet, ook nog twee keer bij Jany thuis, maar gevonden hebben we elkaar niet meer en nu op het laatst zijn we elkaar jammer genoeg helemaal kwijtgeraakt. “Hak” werd ik voor het laatst door haar nog genoemd. Daar herinnerde zij mij toen even aan, hoe ik zo, vroeger ook door sommige anderen genoemd werd.

Jammer, hoe ik haar in New-York gemist heb. Een tochtje langs wat architectonische bijzonderheden bracht me al de avond na aankomst tegenover haar huis te staan, vanwege het huis van haar buren. Ik had zo de weg even over kunnen steken en bij haar aan kunnen bellen of althans de “doorman” kunnen vragen dat te doen. Daar kwam ik pas later achter. Andere dagen dat ik haar kon zien was zij niet in de stad geweest. 

HJR (14-8-’16)

onze jeugd:

Speuld

_____

ik heb je vereeuwigd, beste Auk. (Geb. 26 oktober 1938)


HJR (15-8-’16)

vervolg:

Weet je nog Auk, van toen?

Hoe we naar het strand gingen een keer, op een vrije- of vakantiedag. Het was lelijk weer. We liepen die hele Zeeweg af. Kochten toen in een strandtent warme limonade. Hadden we nog nooit gehad. Terug gingen we met een man op de fiets, jij op de stang en ik achterop. Geloof ik. Jij maakte toen later toespelingen over die man, waar ik geen acht op sloeg. Ik begreep dat toen nog niet. Er zal niet echt iets ernstigs zijn gebeurd. We kwamen gewoon weer thuis toch?

Ik heb trouwens een nichtje denk ik van je getraceerd. Ze heet ook Aukje en ook Metz. Mag eigenlijk niet hè? Daar is er toch maar één van zou ik zeggen?

——

en bovendien ging ik bij Jany langs en daarna belde ik met Anneke. Onlangs was je jarig. je woont me te ver. Anders zou ik een keertje komen. (3-11-’16) gr. Hanneke

——

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s