Swenny

Het komt niet vaak voor dat je kan zien hoe je toekomst eruit zal zien. Mij overkwam het afgelopen vrijdag. Sindsdien ben ik er nogal van in de war. Moet herhaaldelijk terugdenken aan die dag. Ik ben er best ook door geschokt, terwijl daar nu toch helemaal niet direct veel reden voor is. Maar het is waarschijnlijk dat er tussen de verwachtingen van toen en de realiteit van nu zo een verschil is. Hoe de veranderingen in de tijd erin ook hebben mee gespeeld.

We zijn gegroeid natuurlijk, hetgeen ons is aan te zien met onze gerimpelde koppies. Ook voel ik op nieuw de er achter liggende zwaarte die die jaren voor ons beiden hebben betekend. Voor Swen natuurlijk op een andere manier dan voor mij. Het is alsof ik, me nu ook in haar verplaatsend, de er tussen liggende jaren herbeleef.

Het bleek ook dat we verschillend in dat gedeelde stuk jeugd hebben gezeten. Voor mij betekende Swenny meer dan ik voor haar. Misschien was zij het ook die dingen aandroeg, waar ik goede herinneringen aan bewaar. Hoe we op de fiets in alle vroegte de Haarlemmermeer intogen, om er bessen te gaan plukken. Toch best voor mij een bijzondere ervaring en herinnering. Later hebben we nog op een zuiveltentoonstelling gestaan, nou ja, meer achter de schermen dan op de voorgrond, maar ook dat was een aparte belevenis, waar we veel gelachen hebben. We hebben slechts twee jaar bij elkaar in de klas gezeten. Toen ging zij A en ik B. Misschien dat het door vader, als hun leraar kwam, dat zij en een aantal anderen met mij contact hielden?

Later kwam ze me opzoeken op mijn eerste kamer ergens. Dat heeft ook nog een detail opgeleverd wat ik mijn hele leven heb herinnerd. Ja en toen ben ik nog naar haar in Párijs gegaan, waar Swen een tijdje au pair was. Ook daar staan me altijd nog bepaalde dingen van bij. Vervolgens gingen onze levens uit elkaar. Ik geloof wel dat we elkaar nog schreven. Groningen en Haarlem lagen te ver uit elkaar.

Op mijn huwelijk kwam zij nog, inmiddels met man. Samen met Mieke had ze toen een act. Heel leuk. Als klap op de vuurpeil kwam ik bij haar toevalligerwijs mijn eerste kind nog baren, daarna was de rek van onze vriedschap eruit. Twaalf jaar na dato nog een keer onverwachts er  langs geweest en toen nog een keertje met elkaar gebeld. That was it.

Nu dertig na dato elkaar terug gezien. Hoe bijzonder en mooi. Wat fijn dat ik haar, thanks to the internet, weer terug vond. We zouden elkaar op straat niet zo maar meer herkend hebben.

HJR (15-11-’16)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s