Élite

Wat de élite aangaat.

Hoe ik toen zo ver van huis had kunnen komen weet ik niet meer. We liepen te wandelen door een villawijk en passeerden een huis op een heuvel met een aan de straatkant achter een hoog hek in de diepte gelegen tennisbaan. Een jongen en een meisje waren er aan het spelen. Ik vond dat toen het toppunt van rijk zijn. Het meisje had lang blond haar en droeg een gele trui, de jonge had bruin haar en had een donker blauwe trui. Wat leek het me heerlijk om daar te mogen wonen. Het beeld van die twee heeft me nog een tijd lang vergezeld en met die jongen wilde ik heel graag bevriend raken.
Nee, ik heb ze nooit meer terug gezien. Kwam nog wel later eens langs het huis, met de auto waarschijnlijk of misschien zelfs met de fiets, maar nooit meer lopend. De tennisbaan bleef onbespeeld.
Mogelijk waren we met de “kabouters” op stap geweest. Dat was de padvinderij voor meisjes toen van de lagere school leeftijd. Voor jongens had je de “welpen”. Ik liep er namelijk in een klein groepje anderen, mogelijk met mijn “volkje” de Nixjes.

Zelf behoorde ik niet tot die élite zo mogen inmiddels duidelijk zijn, alhoewel ik geen enkele reden tot klagen had omtrent mijn woonomstandigheid van toen. En,…ik deed dat dan ook helemaal niet. In ons dorp troffen we de rijkeren wel en later zat ik met kinderen uit die kringen op school. Ik had er niet echt mijn vriendinnen tussen, maar ik kwam af en toe wel bij hen in huis. Ja, het woonde er anders, namelijk ruimer, fraaier en luxer. Het ademde een sfeer uit die me beviel, rust, zekerheid, stijl etc. Zo wilde ik later zelf ook  wonen, dacht ik toen. En dat is het waarschijnlijk, het geeft een doel, een richting aan die je in het leven op zou kunnen.
Want inderdaad, ik kwam in luxere omstandigheden terecht. Inmiddels weet ik dat je daarmee nog geen geluk koopt. En het is dan ook de vraag hoe zinnig het is om zo de materie alleen te laten bepalen wat zinvol is om na te streven in het leven.
Echt jaloers ben ik in elk geval nooit geweest, iets wat ik bij anderen wel vaak merk. Ze geven dan zo af op lui met veel geld. Ik kan me daar slecht in verplaatsen. Ik vind het juist goed dat er verschillende manieren van leven zijn. Zeker als er van onderlinge mobiliteit sprake is en niet zoals dat in India is met het “kaste systeem”. Ik vind jaloezie in elk geval een verkeerde houding. Men zou zich daar van moeten ontdoen. Mogelijk heeft men dat bij zichzelf echter niet eens door.
Die gegoeden, de jet-set noemt men ze nu, ze leven anders. Hun manier van praten, gedrag en gewoontes zijn wat meer als het ware ingestudeerd. Ik vind dat op zich wel knap. Ze voeren met elkaar a.h.w. een “act” op en kunnen onwillekeurig daarmee een voorbeeld functie hebben. In het studente corps maak je je onwillekeurig nogal wat sociale vaardigheden eigen. Zie Pieter van Vollenhoven en Mabel Wisse Smit, hoe zij zich als gewone burger lui zich toch betrekkelijk moeiteloos in onze koninklijke kring konden nestelen, met zelfs nog enkele anderen er aan toegevoegd. En zo zijn er een aantal lieden die, ook op internationaal niveau ons min of meer  kunnen vertegenwoordigen.
Daar komt dan soms wel decadentie om de hoek kijken. Dat is nl. als slechts de buitenkant wordt gekopieerd en niet a.h.w. de adel van de ziel.
Toch vraag ik me af of de rijken van nu nog wel zo zichtbaar zijn als vroeger. Hebben ze nog een staf van personeel? Het “upstairs, downstairs”,bestaat dat nog? Hoe worden bij hun de huishoudens nu gedaan? Jort en Ivo maken wel reportages over hen, maar hoe of er wordt schoongemaakt e.d., hoor ik ze eigenlijk niet.
Nog steeds staan die huizen in de villa wijken. Bezocht er vorig jaar nog een oud klasgenoot. Een heel leuk bezoekje, maar of ik nu zou willen ruilen? Nee, niet een leven wat me nu nog trekt.
—–
Maar, er is plotsklaps een andere groep mensen aan het woord élite gekoppeld. Welke is mij nog niet helemaal duidelijk. Toen ik hier naar vroeg, kreeg ik als antwoord: “alles wat niet als een blinde kip achter een populist aan loopt”. In dat geval leek me “autonomen” een geschiktere benaming. Ook “de politiek correcte” worden  er geloof ik mee aangeduid, maar die kan ik dan weer niet tot de autonomen rekenen.

Hoe dan ook “ik haak hier af”, of ik nu te oud ben of niet, maar zodra ik tegenwoordig het woord élite hoor, zet ik mijn luisterknop uit. Te veel onduidelijkheid kan ik niet aan en gekissebis erover nog minder. HJR.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s