Ouderdom

ouder worden, ouder zijn.

https://www.npostart.nl/KN_1714156   betreft het Rosa Spierhuis in Laren.

Ik keek hier toevallig naar op 19 mei ‘20,  ‘s avonds laat. De week er voor, de 14-de mei was ik zelf nog naar een appartement in Bilthoven wezen kijken, daar waar de Vrij Metselaars al jaren lang een onderkomen hebben. Mijn oudste zoon woont in Bilthoven en is al jaren lid van die “beweging”.

Van het Rosa Spierhuis zijn wel vaker op tv filmpjes vertoond. Er wonen mensen die in hun achterliggende leven zich onderscheiden hebben door het uitoefenen van allerlei artistieke beroepen. Ze krijgen in dat huis op hun oude dag alle gelegenheid om hun talenten verder te blijven uitoefenen.

Zoiets is voor mij niet weggelegd, maar het laat zien hoe mensen met elkaar een sfeer kunnen bepalen, die je al of niet bevalt. Ik voel me in elk geval heel erg aangesproken door wat de mensen in het Rosa Spierhuis mij lieten zien. Om je te kunnen wenden en keren in een dergelijke omgeving, nou ja, dat zou natuurlijk geweldig zijn.

In zekere zin hoopte ik in het complex in Bilthoven iets dergelijks te zullen aantreffen. Het liet er ook zeker het één en ander zien dat me aansprak. Zou ik jonger zijn geweest en over meer geld hebben beschikt, dan zou ik de stap misschien hebben gewaagd. Nu leek het me onverstandig om te doen.

Ik zit nu al ruim 15 jaar in een woongroep in Amersfoort en eigenlijk wilde ik nog wel een andere ervaring opdoen. De woongroep functioneerde altijd al weinig inspirerend, dat is nu helemaal voor mij het geval. Maar naar Bilthoven ga ik toch niet. De flat waar ik nu in woon bevalt me goed, beleef alleen niet veel genoegen meer aan het hier met elkaar zijn. De Corona crisis zette daar onlangs ook een vooralsnog duidelijke streep onder. 

81 ben ik nu. Oud dus. Geen idee hoe lang nog en hoe precies het verdere verloop zal zijn. Ik probeer enigszins op de ontwikkeling vooruit te lopen door waar het kan maatregelen te treffen. 

Maar veel zoden zet dat niet meer aan de dijk. 

Ik ben met een levenstestament bezig. Heb net een codicil uitgeschreven. Aarzel in het nemen van beslissingen en knopen doorhakken. Ik wil graag het allemaal goed geregeld hebben, alleen kan ik niemand bereid vinden met mij mee te denken over het hoe en wat. Veel van wat ik wilde is niet mogelijk of ongewenst. En overal hangen behoorlijke prijskaartjes aan. Het ontbreekt me ook aan voldoende vertrouwen om de zorg voor mij uit handen te geven. Het verbaast mij er nu tegen aan te lopen, dat deze zaken voor oude mensen vooral zo onduidelijk en ingewikkeld zijn geregeld. Het zelfstandig je eigen zaakjes te kunnen regelen, dat houdt een keertje op. Je zou zeggen dat de kinderen het dan gaan overnemen, alleen moeten ze dat dan wel kunnen en willen doen. 

HJR (24-5-‘20)

 

Een gedachte over “Ouderdom

  1. Ik ben even naar je op zoek gegaan en stuitte op deze hartekreet Hanneke. Ik zit (nog) niet zo in de fase dat ik hulp nodig heb, maar er moet toch iemand zijn die je zonder dat t veel kost advies kan geven welke beslissingen bij je passen? Is er geen maatschappelijkwerk(st)er van de gemeente die je kan helpen?
    Ik snap overigens dat je t liefste ergens anders zou willen wonen dan in Amersfoort. Moeilijke beslissingen in je eentje hoor.
    Lieve groet, Carla

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s