Artikel

Help, de bank verdwijnt!

Luc van den Oever
22-8-14
© AD.
De tijd dat elke gemeente een of meerdere bankkantoren telde is voorbij. Afgelopen maanden sloten opnieuw vier kantoren in de regio Groene Hart. AD-verslaggever Luc van den Oever vindt het maar niks dat hij noodgedwongen moet internetbankieren. De banken zeggen dat ze niet anders kunnen. Klant versus bank.

Ik ben geen klant meer, maar een inlogcode
Om maar met een bekentenis te beginnen; ik ben om. Jarenlang heb ik de oprukkende vooruitgang in bankenland beschimpt. Internetbankieren? Te veel kans op fraude. Je leest het dagelijks in het nieuws. Ik bezwoer mezelf om tot het einde der tijden overschrijfkaarten te gebruiken, ook als ze 5 euro per stuk zouden gaan kosten. Ook stelde ik drie regels op: Beleggen doe ik alleen op brood, voor bankzaken ga je naar een bank en rekeningen maak je zelf over. Punt. Dat heb ik decennia zo gedaan.

Op mijn tiende – ergens in de onbezonnen jaren ’70 – kreeg ik dankzij de slogan Giroblauw past bij jou een mapje met overschrijfkaarten, een pen en een rekeningnummer dat ik nog steeds heb. Eens per maand, of wanneer het nodig was, liep ik bij mijn bank binnen om mijn zaakjes te regelen. Dat was prettig, bekend en ging probleemloos. Dit voorjaar verloor ik de strijd. Al maandenlang was ik bestookt met brieven om toch vooral over te gaan op internetbankieren. Iedereen deed het, dus waarom twijfelde ik nog? Ik zag er het nut niet van in. Intussen werd de digitale druk van alle kanten opgevoerd. Een bank – ik noem geen naam – weigerde zelfs een ouderwetse betaalrekening te openen ook al zou ik een ton storten. Een internetrekening kon ik wel krijgen.

Noodgedwongen
Ik ging pas noodgedwongen overstag toen mijn bank stopte met het verstrekken van overschrijfkaarten, enkele maanden eerder dan afgesproken. De klachten van mij en enkele honderden gelijkgestemden werden voor lief genomen. Zo – en onder druk van mijn omgeving – ben ik met geweld de 21ste eeuw ingetrokken. Ik ben geen klant meer, maar een inlogcode. Het is fijn te weten dat alle banken het beste met me voor hebben, zolang ik braaf doe wat me wordt verteld. Om ook maar met een bekentenis af te sluiten: bij een bank kom ik niet meer en het internetbankieren heb ik uit handen gegeven. Ik weet mijn inlogcode niet eens. Kwestie van vertrouwen. Of van eigenwijsheid.
Lees ook
Neem nu een abonnement op het AD!

Klanten komen minder vaak naar onze kantoren
Volgens Karen de Vries van ABN AMRO Nederland is het heel simpel. ‘We zien klanten steeds minder naar onze kantoren komen. Gemiddeld komen zij eens per twee jaar langs.” ABN Amro heeft in het Groene Hart nog acht kantoren, na de zomervakantie nog zeven. ‘Mensen doen hun zaken thuis of onderweg. Je kunt online 24 uur per dag je bankzaken regelen. We hebben kantoren gehad waar mensen alleen langskwamen om een kopje koffie te drinken. Een bank is geen buurthuis. We zien dat vooral ouderen graag naar een bank gaan om geld op te nemen. Waar we een kantoor sluiten, laten we een geldautomaat achter waar je kunt storten en opnemen.’ Daarnaast denkt de bank pragmatisch: ‘Mensen vinden hun weg.’

Inge Witteman van ING Nederland: ‘Waar voldoende mensen wonen, hebben we een kantoor (nog acht stuks), waar minder mensen wonen een servicepunt in een winkel (10) en in nog kleinere plaatsen is er een automaat (15). Er is altijd wel iets in de buurt.” Rabobank (nog 14 kantoren in het Groene Hart) geeft de filialen samen met de ledenraad hun eigen verantwoordelijkheid voor sluiting of het wijzigen van dienstverlening, zegt woordvoerder Margo van Wijgerden. ‘Per lokale bank kan de afweging verschillend zijn, bijvoorbeeld door de geografische situatie, de samenstelling van de gemeente of de leeftijdsopbouw. Mensen die prijs stellen op persoonlijk contact kunnen een afspraak maken.’

Tegengesteld
Dat laatste aspect voert voor Regiobank, onderdeel van SNS/Reaal (20 vestigingen) juist de boventoon. ‘Waar andere banken vestigingen sluiten, maken wij een tegengestelde beweging,’ zegt directeur Hans van den Bor. ‘In kleine plaatsen verdwijnt van alles. De bakker, de slager en ook de bank. Onze strategie is de bank in de buurt. Die brengen we onder bij bijvoorbeeld assurantiekantoren. Daar kan men terecht bij iemand die ze kennen. Mensen hebben behoefte aan persoonlijk advies op loopafstand.’

———

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s