Tsjaikovskstraat 40

Tsjaikovskistraat 40 van Pieter Waterdrinker.                                 Gelezen:  3-6-‘18 tot 20-6-‘18

Het boek leest vlot. Het verhaal gaat vooral over Pieter, de schrijver zelf. Ik vond het leuk om te lezen hoe dat leven in grote lijnen tot nu toe verlopen is. Het is bijzonder genoeg om er een boek aan te weiden. Dat het zich grotendeels in Rusland afspeelde, gaf er voor mij een aardig reliëf aan.

Pieter beschrijft hoe hij in Rusland terechtkwam en bleef komen. Maar ook vertelt hij over zijn jeugd in Nederland en over zijn familie, vooral zijn ouders. We krijgen een redelijk beeld van hem.

Pieter blijkt erg gesteld op zijn familie en zo te lezen maakt hij zich gemakkelijk vrienden. Het zit hem mee, maar ook tegen in het leven. Hij bewandelt een wat ongewoon traject, niet geheel in overeenstemming met zijn opleiding. Alsof het leven met hem op de loop is in plaats van dat hij zelf aan “de touwtjes er van trekt”. Af en toe vind ik hem somber en heeft hij weinig vertrouwen in zijn eigen toekomst.

De opbouw van het boek bevalt me. Zijn manier van schrijven minder. Hij maakt erg lange zinnen. Soms kan ik hem slecht volgen. Ik neem dat voor lief en lees door. Veel nieuws over Rusland was er niet, wel wat Pieter er in meemaakte. Hoe die Tsjaikovskystraat, waarin hij woont bv. allerlei historische gebeurtenissen aan zich voorbij zag trekken.

Maarten ‘t Hart bespreekt het boek in een You-Tube filmpje. Maarten vindt de verhalen vaak te overdreven. Hij gelooft ze niet. Ik wel, ook al zullen ze ten dele verzonnen zijn, maar ze komen mij realistisch genoeg over. Alleen vind ik ze weinig verheffend.

Waren er geen fraaiere beelden te geven van Rusland? Misschien niet in Pieters leven. Het is bekend dat er daar veel gedronken wordt, Pieter doet daar flink aan mee. Hij ontmoet veel mensen, ook wel gegoeden. Misschien kwam hij het er weinig tegen, die Russische ziel, die in de Russische literatuur te vinden is. Naar theaters ging hij wel en over zijn vrouw Julia niets dan lof.

Ik miste er dus iets in wat ik wel verwacht had, een interessanter en genuanceerder verhaal over Rusland. Hij maakte er de val mee van het rijk en ook hoe dat zich nu weer langzaam in oude luister tracht te herstellen. Neem wel aan dat hij voorzichtig moet zijn met wat hij schrijft, dus niet met alles zo maar voor den dag kan komen wil hij zijn leven er niet op spel gaan zetten.

Sowieso een aardig verhaal over de schrijver zelf. Ik kon me wel herkennen in zijn zoektocht door het leven. Die ongewone gang ook, maakte het voor mij enigszins tot een uitgebreid reisverhaal.

HJR.

Advertenties