m.b.t. de vluchtelingen stromen

Toen ik eind januari van dit jaar met de boot het kanaal overstak had ik nog geen idee van de vluchtelingen daar. Ze waren er al wel, maar mij viel er geen glimp van op, had er evenmin enig weet van. Het betrof niet direct de tunnel, waar afgelopen dinsdag nacht de vluchtelingen het treinverkeer er onmogelijk maakten. Treinen moesten uiteindelijk terug keren naar het station waar ze vandaan kwamen. Een dag er voor was zoon Jeroen met zijn gezin er nog ongeschonden doorheen gekomen. Die net genoemde ellende had dus ook hem kunnen overkomen. De ellende van de vluchtelingen gemakshalve eerst maar even buiten beschouwing gelaten.

Calais

Calais

(Uit TROUW)

In de kampen van het Franse Calais is verdraagzaamheid een schaars goed

Sylvain Ephimenco − 01/09/15, 20:04

Een vernield kantoor in het registratiecentrum voor asielzoekers in het Duitse Suhl. Hier ging op 19 augustus een groep asielzoekers met elkaar en de politie op de vuist uit woede over een vernielde koran. Elf asielzoekers en drie politieagenten raakten gewond, en zes politieauto’s raakten beschadigd.

In mijn column van afgelopen zaterdag vroeg ik me retorisch af hoe het voelde om in een kleine afgesloten ruimte met zeventig andere migranten/vluchtelingen te sterven. Ik doelde op het vreselijke drama in Oostenrijk, waar onlangs 71 lichamen in een vrachtwagen zijn gevonden.

Gisteren, op de voorpagina van Trouw, ging ‘Denker des Vaderlands’ Marli Huijer hier verder: je moet je zo scherp mogelijk voorstellen hoe het is om in die wagen te stikken. Dan pas zullen empathie en compassie de overhand nemen, zegt Huijer. Zeker, maar hiermee is de grootste migrantencrisis sinds de Tweede Wereldoorlog verre van opgelost.

Volgens Huijer moet het opvangen van vluchtelingen niet ingewikkeld zijn in een land ‘dat de zee kan tegenhouden’. Bovendien ‘als het regent moet je niet zeuren dat het regent, maar een paraplu opsteken’. Je kunt hierom glimlachen maar het simplisme, hoe sympathiek ook, van een vrouw die de titel ‘Denker des Vaderlands’ draagt, doet me huiveren.

Ik heb al eerder geschreven dat het grootste bezwaar op korte termijn om de migrantenstromen ongemoeid te laten de aard van hun oorsprong is: asielmigranten komen veelal uit landen waar een cultuur van geweld en religieuze intolerantie heerst. De vraag is of we ons, bij ongewijzigde stromen de komende jaren, nog kunnen verweren.

Voorbeelden? Op 19 augustus moest de politie in het Duitse Suhl met 125 man in een opvangcentrum optreden om te voorkomen dat een bewoner door anderen zou worden gelyncht. De man werd beschuldigd van het ontheiligen van een koran. Hij zou bladzijden hebben afgescheurd. Politie werd met een regen van stenen onthaald, politieauto’s werden beschadigd, agenten gewond en een deel van het opvangcentrum vernield. Gisteren vond ik een video van het incident op de nieuwssite Focus.de. Ik zag hoe migranten een deel van hun eigen onderkomen kapotsloegen terwijl ze ‘Allahu akbar’ schreeuwden. Niet echt lieden die je graag wil opvangen.

Ik zag hoe migranten een deel van hun eigen onderkomen kapotsloegen terwijl ze ‘Allahu akbar’ schreeuwden. Niet echt lieden die je graag wil opvangen.

In de kampen van het Franse Calais is verdraagzaamheid ook een schaars goed. Een undercover-journalist van de Volkskrant schreef vorige maand een lang verhaal over zijn verblijf daar. Fijn voor hem dat hij daar ongeschonden vanaf kwam toen hij in het openbaar onvoorzichtig vertelde dat hij niet meer in Allah geloofde. Men dreigde zijn afvalligheid bij de Afghaanse migranten van Calais te verraden.

2.

Wat die vervolgens met hem zouden doen? “Ze zullen je neersteken, met staven slaan en uiteindelijk onthoofden.” Calais als een voorstadje van het kalifaat.

Gisteren, in het Italiaanse Catania, werd de Ivoriaan Mamadou Kamara, 18 jaar, gearresteerd voor de dubbele moord op een bejaard echtpaar bij wie hij had ingebroken. Hij keelde de 68-jarige man en kiepte de 70-jarige vrouw over het balkon. Kamara was twee maanden geleden door de Italiaanse marine uit een gammel bootje gehaald en dus op zee gered. De dochter van het echtpaar beschuldigde gisteren de Italiaanse staat van medeplichtigheid aan de moord op haar ouders. Hiertegen kan een paraplu opsteken en niet zeuren, niet echt meer helpen.

Tot zover Sylvain

———

Zinnig als we Sylvain’s manier van kijken eens tot ons door laten dringen. Wie weet krijgen we een wat meer reële kijk op de problematiek.

Natuurlijk hebben we hier een grote verantwoordelijkheid. Maar we lopen met ons allen achter de feiten aan. Komt natuurlijk ook doordat de Grieken de hele zomer onze aandacht opeisten.  Of het dan nu anders zou zijn met de vluchtelingen, betwijfel ik. Ik geloof niet dat we weten wat we met deze mensen aan moeten. We hebben het ook wel enigszins over ons afgeroepen door de manier waarop we de afgelopen decennia in het midden oosten en in Afrika ons opstelden: Bemoeizuchtig, goed bedoelend, dat wel, maar vooral ook  handelend uit eigen belang en niet bij machte voldoende de eigenheid van de andere volken te zien en op waarde te schatten. We wilden ze vooral naar onze manier van denken en doen trekken. Dat laatste is ons niet gelukt, integendeel.  Onze aard is nu een gespletene. De éen zegt zus en de ander zo, volstrekt aan elkaar tegengesteld. De verdeeldheid viert hoogtij. Moeilijk om overeenstemming te bereiken.

Ik had wel iets zien aankomen, maar dat het zo zou lopen als dat het nu gaat, nee. Zo een IS, had ik in de verste verte niet kunnen bedenken. En dat ze met niet in te dammen drommen onze landen hier zouden komen overspoelen, Cameron had het over hele “zwermen” wat hem in diskrediet bracht bij de helft van zijn landgenoten, want het betreffen hier mensen en geen dieren, nee, daar had ik geen voorstelling van kunnen durven maken. Een beetje respect wordt wel vereist bij onze benadering van deze mensen. Ja, dat zullen ze ook wel van ons gaan eisen, maar omgekeerd ……Enfin. We wachten af. De waarschuwingen hier boven door Sylvain geuit zullen wel door dovemansoren worden opgevangen en terzijde gelegd.

Ik had altijd gedacht dat de Chinezen, minder fijn gevoelig als wij westerlingen, met de Islamitische fanatiekelingen t.z.t. wel korte metten zouden gaan maken. Maar, het zouden ook de Russen wel eens kunnen zijn, die dat hier zullen komen gaan doen.

En dan is ons nageslacht in een totaal andere tijd beland. Wel jammer, want we leefden hier wel in een op een paradijs gelijkend oord, waar vrijheid van meningsuiting naast onze welvaart tot het grote goed gerekend kon worden en gelukkig nog steeds kan.

HJR (3-9-’15)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s