Havel

MY ONE AND ONLY HERO

 

(1936-2011)                                                                          

WOORDEN SCHIETEN ME TE KORT. HIJ IS EEN TIJDGENOOT. HIJ GAAT MIJ VER VOORUIT IN MIJN DENKEN. WAT HIJ ZEGT DAT IS HIJ. IK ZOU HEM BLINDELINGS KUNNEN VOLGEN ALS IK DAAR OOK MAAR ENIGSZINS TOE IN STAAT ZOU ZIJN. HIJ WAS EEN PRACHTIG MENS.

HOOP

Diep in ons dragen wij de hoop. Als dat niet het geval is, is er geen hoop meer. Hoop is een kwaliteit van het innerlijk en hangt niet af van wat er in de wereld gebeurt. Hoop is niet voorspellen of vooruitzien.

Het is een gerichtheid van de geest, een gerichtheid van het hart, voorbij de horizon verankerd. Hoop in deze diepe en krachtige betekenis is niet hetzelfde als vreugde omdat alles goed gaat of bereidheid je in te zetten voor wat succes heeft. Hoop is ergens voor werken omdat het goed is, niet alleen omdat het kans van slagen heeft. Hoop is niet hetzelfde als optimisme. Evenmin de overtuiging dat iets goed zal aflopen.

Wel de zekerheid dat iets zinvol is, ongeacht de afloop, het resultaat.

Vaclav Havel   ——                                            GetAttachment.aspx

————

m.b.t. de Praagse revolutie in 1989:

foto’s:  http://www.bbc.co.uk/news/world-europe-16236532

Wáclav Havel’s biografie van Eda Kriseová:                                                                              (zomaar wat zinnen er uit):

blz. 68: Ze ervoeren in Liberec het aanzwellen van de eendracht, de broederschap en de saamhorigheid, momenten die zo zeldzaam zijn in het leven van een volk en die zich bij ons vorig jaar, in novamber 1989, hebben herhaald. Op zulke momenten lijkt het alsof het altijd zo zal zijn, alsof de mensen beter zullen worden en door een fundamentele ervaring veranderd zijn. Maar zo is het niet. Na de euforie moet het evenwicht zich weer herstellen tot een banaal en oninteressant midden. Na het enthousiasme slaan de wijzers juist naar de andere kant uit, naar de depressie.

blz. 75: Als men zou beginnen rekeningen te vereffenen, als de mensen zich zouden gaan wreken op elkaar, dan zou er geen einde komen aan het kwaad.. Wanneer ik het familiearchief doorkijk en zie wat de Havels allemaal is overkomen en hoe men daarmee omging, dan kan ik hen alleen maar bewonderen. Het is geen toeval dat juist een man uit deze familie aan het hoofd staat van een volk dat er moreel gezien zo ellendig aan toe is.

blz.82: Elke seconde, elk uur van de dag is hij doelbewust bezig, hij begrijpt de zin der dingen. Zelfs in de nor weet hij zijn leven te organiseren. Hij is iemand die altijd op zijn plek is.

blz. 98: Waarom schrijf je geen toneelstukken meer? Waarom laat je de politiek niet vallen? Je verliest er alleen maar tijd mee die je aan het schrijven zou kunnen wijden.

-/99 Het is een gevoel van solidariteit in de deelname aan de waarheid en aan datgene wat haar mogelijk maakt: het menselijk lot. Wat betekent die verantwoordelijkheid dan in universele zin? Zich onderwerpen aan het recht, en dus aan de wet en de universele, ware gemeenschap: veroordeeld willen worden en de wetenschap aan alles medeschuldig te zijn, je deel van de universele wreedheid willen dragen en betalen, er niet aan willen ontsnappen door een vlucht in de privé sfeer, in het gebied van het spel en van de esthetiek-deel willen nemen aan de universele rechtvaardigheid als aan de enige toestand waarin de ziel als zodanig, dat wil zeggen als een ‘bestaan’ waarvan de existentie de opbloei vanuit het verval is, kan bestaan.’

Enkel en alleen in Europa ontstond de intentie in waarheid te leven en alleen hier heeft die visie zich ontwikkeld in een coherente denkwijze. Het is zeker niet toevallig dat die intentie zo goed aansloeg in Bohemen in de jaren zeventig en dat zij de filosofie is van de huidige president.

blz.114: “Voor mij was het fundamentele probleem steeds of ik in de geheim agenten mensen zag of niet. In het geval ik menselijke wezens in hen zag, kon ik aan de verleiding ten prooi vallen met hen te gaan praten en te proberen hen van mijn of van onze waarheid te overtuigen. Al heel gauw kwam ik tot de diepe overtuiging dat het om mensen ging van een zo andere geaardheid dat het geen zin had te proberen hen ergens van te overtuigen”.

blz. 117: De anderen begrijpen dat niet en proberen hem van dat idee af te  brengen. Zoals Václav in zijn brief schrijft, bestaat er voor zo iemand geen hulp, hij moet zichzelf helpen en door oog in oog met God te staan, beland hij rechtstreeks in diens werkplaats. ………Blz 118: Dit gerecht heeft niets te maken met aardse gerechtigheid.                                          Charta was niet vernietigd, zoals de rechercheurs hem in de gevangenis gezegd hadden. Integendeel, ze beleefde misschien wel het tijdperk van haar grootste bloei. Er gebeurde veel dat voordien ondenkbaar was. De mensen rechtten hun rug, voelden zich lichter, waren niet meer moe en hadden het gevoel dat het leven weer de moeite waard wasen dat het mogelijk was iets te doen, ook al bracht dat enig risico met zich mee. De burgers kwamen erachter dat zij niet zo machteloos waren en dat de regering niet zo almachtig was als zij meenden.

blz.; 129: Zo aardig en zo toegeeflijk als hij is voor anderen, zo streng is hij voor zichzelf.

blz.:131: De bergen aan de horizon waren helder en uitnodigend, maar hij ging niet.             Pavel lachte en bevestigde dat. Ik zag meteen dat hij ook geen echte wandeltourist was. “Dat is goed tot je vijftiende jaar”,zei hij alwetend. De speelperiode. “Kom mee voetballen en dergelijke”. Daarna moest een man iets serieus gaan doen. Zodat de periode dat hij op de wereld is tot iets geleid heeft. Hij moet iets doen in de richting van een verschuiving van de wereld. Zijn tijd niet verspelen.”

Vanaf 5 augustus (1979) stond Havel onder permanente politiebewaking. De politie besloot dat ze hem net zo lang zou dwarsbomen tot hij het niet meer uithield en zou emigreeren, of tot zijn zenuwen het begaven en hij geweld zou plegen tegen een openbaar ambtenaar of een andere onbedachtzaamheid uit zou halen die als aanleiding voor zijn opsluiting zou kunnen dienen. Maar Vaseks (=Vàclav) geduld en zelfbeheersing zijn onovertroffen.(blz.132)

blz.133: Julius Tomin, (die ook bewaakt werd) rende soms wel 18 km per dag, (met de bewakers achter zich aan). “We ruimen jou uit de weg  Tomin, met Havel is het anders, die zit alleen in kofiehuizen en restaurants.

blz. 135: Maar ik kan niet zonder Vasek. Ik heb al in 1968 vastgesteld dat hij de enige zekerheid is in mijn vriendenkring, en die kring reikt tot in Slowakije, dat hij iemand is bij wie ik me qua ideeën kan aansluiten; en al gauw ben ik ook gaan vermoeden dat hij niet alleen een sterke persoonlijkheid is maar dat de wereld tot op zekere hoogte ook achter hem staat.

…..te smal opgezette acties,….altijd eindigde dat ergens in een utopie, terwijl Václav reëel was als geen ander.

blz. 139: Uit Huisarrest: …Ze liepen steeds om het huis heen, keken door de ramen naar binnen en het leek wel of alle staatsveiligheidsbeambten van de hele regio elkaar daar afwisselden. Wanneer hij boodschappen ging doen, liepen ze naast hem door de stad en probeerden ze een vriendschappelijk gesprek te voeren om het er niet te opvallend er te laten uitzien. Desalniettemin merkten de inwoners van de stad en de omliggende dorpen dit eigenaardige verschijnsel op. de activiteiten van de politie wekte niet alleen verlegenheid en spot op, maar ook woede dat dit alles werd gedaan met het geld van de arbeiders. En dat de compleet verarmde staat zich zulk een luxe kon permitteren.

blz. 216: Hij besloot schrijver te worden omdat hij geen andere manier wist om te laten zien wat hij kon. Die eerste televisie toespraak, waarin hij zich voorstelde aan het volk, was een groot succes. Voor een eerste poging deed hij het uitstekend. Toevallig sprak ik daarna met enkele jonge vrouwen die klaagden dat Havel met een huig-r sprak, dat hij niet kon spreken, dat hij verlegen met zijn ogen knipperde, achter zijn oor krabde en met zijn vingers frummelde.

blz. 217: Na zijn nieuwjaarstoespraak praatte ik opnieuw met hen en ze zeiden dat ze het niet erg meer vonden. Dat ze voordien niet echt luisterden, zoals ze dat gewend waren. Maar wanneer ze zich erop concentreerden wat voor een fantastische dingen hij zei, kon niets hen nog storen.

blz. 221: Václav Havel was 935 dagen president. De mensen verwachtten te veel van hem in te korte tijd. Ze wilden zo rijk zijn als de Zwitsers, zo sociaal georganiseerd als de Zweden, ze wilden dat hij hun alles teruggaf wat de communisten hen hadden afgenomen, ze wilden misschien zelfs hun jeugd van 40 jaar geleden terug…………….                                       Havel was als een goede koning- hij had voor zijn volk graag alles gedaan…..

—————

HJR

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s