“We zien wel”

(Uit een ZEN boekje van Marcel Zwart):

Er was eens een oude man. Hij had een jonge, stevig gebouwde zoon en zij wisten steeds net rond te komen.

Op een dag kwam de zoon opgewonden thuis. Hij had een paard gevonden. Ze zochten overal naar de eigenaar, maar die bleef onvindbaar. Iedereen in het dorp  prees de man gelukkig met zijn rijke vondst, maar hij zei steeds weer dat het net zo goed ongeluk zou kunnen betekenen. Men vond de man een zeurkous, tot zijn zoon van het paard viel en met een gebroken been thuis werd gebracht. En alle mensen zeiden, dat de man toch gelijk had gehad: het paard had hem ongeluk gebracht. Maar de man hield vol dat het net zo goed geluk zou kunnen betekenen.

Een week later brak de oorlog uit. Alle weerbare mannen werden opgeroepen en de mensen zeiden dat die ouwe toch gelijk had gehad: nu was hij de enige, wiens zoon niet werd opgeroepen. En de oude man hield zijn mond en hij dacht: “We zien wel”.

———

een filmpje over het zelfde thema: w.o. de “plastic collector” :

http://beta.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1079937-the-plastic-collector

———

HJR

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s