Spiritualiteit

Het begin van het leven:  (van Ghalil Gibran)

En een vrouw die haar kindje aan haar boezem drukte, zei

Spreek tot ons over kinderen en hij zeide:

Je kinderen zijn je kinderen niet

Ze zijn de zonen en dochteren van ’s levens hunkering naar zichzelf

Ze komen door je, maar ze zijn niet van je

en hoewel ze bij je zijn, behoren ze je niet toe.

Je moogt hen geven van je liefde, maar niet van je gedachten

want zij hebben hun eigen gedachten.

je moogt hun lichamen huisvesten, maar niet hun zielen,

want hun zielen toeven in het huis van morgen dat je niet bezoeken kunt, zelfs niet in je dromen.

Je moogt proberen hun gelijk te worden,

maar tracht hen niet aan je gelijk te maken

want het leven gaat niet terug, noch blijft het dralen bij gisteren

Jullie zijn de bogen, waarmee je kinderen als levende pijlen worden weggeschoten.

De boogschutter ziet het doel op de weg van het oneindige

en hij buigt zich met zijn kracht, opdat zijn pijlen snel en ver zullen vliegen

Laat het gebogen worden door de hand van de boogschutter

een vreugde voor je zijn: want zoals hij de vliegende pijl lief heeft,

zo mint hij ook de boog die standvastig is.

—————

HJR

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s